<< Klik hier voor het vorige nummer
 

Nieuwsbrief: januari 2011
 

Het Arabisch Schiereiland

In deze editie:

 Een kerstboom van 11 miljoen dollar
'Mama we willen de Kerstman zien in het winkelcentrum', vragen de kinderen begin december al. Kerst is altijd een speciale tijd van het jaar geweest en het wordt in veel landen en culturen op diverse manieren gevierd.
 
De werkelijke betekenis van Kerst raakt vaak op de achtergrond door de Kerstmannen in hun rode kleding, de grootschalige winkelfestijnen en de dure geschenken. Zelfs de islamitische wereld wordt beïnvloed door kerstdecoraties (compleet met rendieren en iglo's) en met speciale kortingen vieren ze een kerstfeest zonder sneeuw. Overal kon je de ceremonies van verlichte bomen in grote hotels en winkelcentra zien, in combinatie met bezoeken van de Kerstman, koren en andere festiviteiten.
 
Het Emirates Palace hotel in Abu Dhabi overtrof alles met een dertien meter hoge, volledig gedecoreerde kerstboom, die met 131 sets sieraden van goud en halfedelstenen werd versierd. Met een geschatte waarde van meer dan elf miljoen dollar kreeg deze boom een vermelding in de boeken als de duurste kerstboom uit de geschiedenis van de mens.
 
's Avonds werd in het hele land de hemel verlicht door het vuurwerk, terwijl in veel kerken de buitenlanders in de regio op hun eigen manier Kerst vierden.
Bron: Gulf News, 16 december 2010.
 

Terug naar het begin
 Medische zendelingen
Een verbijsterde Sharifa Um Hamad lag voorover door de barensweeën. Ze was er van overtuigd dat ze zou sterven. Als kindbruidje van veertien jaar was ze nooit naar school geweest, noch werd haar verteld wat er zou gebeuren gedurende het geboorteproces. Ze wist alleen dat haar dikke buik betekende dat ze zwanger was. Toen de vliezen braken verstijfde ze van angst en ze liep kilometers over de zandduinen tot ze bij het betonnen gebouwtje aankwam waarvan ze had gehoord dat vriendelijke buitenlanders zieken konden behandelen. Daar in die eenvoudige hut, met slechts één generator, vond ze dokter Marian Kennedy en huilde van doodsangst in haar armen. De dokter, die door de Bedoeïnen die bij haar kwamen Mariam genoemd werd, nam meteen haar angsten weg met vijf eenvoudige woorden.
 
'Beschouw mij als je moeder', zei ze tegen de tiener.
 
'Ik dacht dat de baby uit mijn mond zou komen'. herinnert Um Hamad zich nu. 'Ik had er geen idee van wat barensweeën waren of wat er met mij aan de hand was. Maar dokter Mariam legde het geboorteproces aan mij uit, ze liet me zien hoe ik voor de baby moest zorgen en ze leerde me hoe ik borstvoeding moest geven. Zelfs toen was ik nog bang omdat ik dacht dat de baby me op zou eten.' Dat was bijna 40 jaar geleden en sindsdien heeft de nu 52 jarige Um Hamad er daarna nog elf kinderen bij gekregen. Haar eerste kind, Sheikha, is nu een achtendertigjarige onderwijzeres - en slechts een van de vele succesverhalen van het Oasis ziekenhuis in Al Ain.
 
Toen het ziekenhuis in 1960 werd opgericht onder de bescherming van sheikh Zayed en zijn broer sheikh Shakhbud, bestond in het emiraat slechts een minimale gezondheidszorg. Slechts 50 procent van de baby's bleef leven en een op de drie moeders stierf tijdens de bevalling. Ziekten als malaria en tuberculose waren schering en inslag, terwijl de voorzieningen in de woestijn heel primitief waren. Basale methodes voor bevallingen, zoals het gebruik van steenzout om de bloedingen van de nieuwe moeders te behandelen, maakte hen vaak onvruchtbaar of ze hadden te kampen met mogelijk dodelijke infecties.
 
Deze maand viert het ziekenhuis zijn 50e verjaardag met een verbazingwekkend resultaat voor zo'n relatief korte tijd - met de bevalling van meer dan 90.000 baby's, waaronder een aantal leden van de Koninklijke familie, zoals sheikh Mohammed bin Zayed en sheikh Saif bin Zayed. De kindersterfte is drastisch verminderd, tot minder dan een procent en duizenden Bedoeïnen die voorheen in de woestijn aan hun lot werden overgelaten, hebben nu toegang tot goede gezondheidszorg. Naar verwachting zal het ziekenhuis in 2012 worden uitgebreid met een nieuw centrum voorzien van de nieuwste technieken ter waarde van Dh300 miljoen. Daarmee zal het aantal bedden verviervoudigd worden.
 
'Veel van de machthebbers zouden misschien niet zijn geboren als het ziekenhuis Oasis er niet was geweest,' zegt David Printy, de directeur van het ziekenhuis. 'De gezondheidstoestand van toen was gelijk aan die van het huidige Afghanistan. De bevolking nam af door ziekte en overlijden. De omstandigheden waren verschrikkelijk. 'Wat de geschiedenis van de geneeskunde in de VAE veranderde, was het initiatief van de twee sheikhs om hun gemeenschap te voorzien van een adequate gezondheidszorg. Zij waren onder de indruk van de voorzieningen in de Amerikaanse ziekenhuizen in Bahrain en Muscat in de vijftigerjaren van de vorige eeuw en wilden graag hetzelfde niveau van gezondheidszorg op eigen bodem.
 
Op 20 november 1960 arriveerde de Amerikaanse dokter Kennedy met haar echtgenoot Pat, die ook arts is en hun jonge kinderen, Kathleen, Nancy, Scott en Douglas. Later kregen ze gezelschap van andere zendelingen uit Amerika en Canada. De familie Kennedy zette haar basis op in een gastenverblijf gemaakt van klei dat door sheikh Zayed werd geschonken. Ze waren nog bezig met uitpakken toen na twee dagen hun eerste zwangere patiënte aankwam. Heel toepasselijk werd de baby Mubarak genoemd wat 'de gezegende' betekent en het nieuws verspreidde zich al snel in de naburige dorpen. De patiënten maakten dagenlange reizen op een kameel, een ezel of te voet om naar 'Kenned' en 'Mariam' te gaan. Ze kampeerden op het terrein totdat ze aan de beurt waren en ze boden aan om met dieren en eieren te betalen wanneer zij geen geld hadden. Vaak betaalden de sheiks de medische onkosten, een gebruik dat tot op heden nog bestaat. Printy zegt: 'Wij zijn het enige ziekenhuis waarvan we weten dat het geen enkele pati�nt weigert'.
Bron:The National, www.thenational.ae/news/uae-news/health/how-missionaries-transformed-abu-dhabi-healthcare?pageCount=1.
 

Terug naar het begin
 Somalische vluchtelingen
Jemen, wellicht het armste Arabische land, is voor duizenden Somalische vluchtelingen een veilige haven. Zij ontvluchten de ontbering en het wanhopig menselijk leed in Somalië. Het vissersdorp Bab El-Mandab, dat 190 kilometer ten westen van Aden in Zuid-Jemen ligt is het dichtstbijzijnde punt op het Arabisch schiereiland naar Afrika. Bijna elke dag komen er boten aan die migranten en vluchtelingen vervoeren uit de Hoorn van Afrika. Vorig jaar maakten zo'n 43.000 mensen, waarvan 13.000 Somali�rs en bijna 30.000 Etiopiërs, de gevaarlijke reis in simpele bootjes over de Rode Zee of de Golf van Aden.
 
 
Een onbekend aantal is omgekomen gedurende deze pogingen. Buiten het zicht van de wereld heeft zich gedurende jaren een menselijke tragedie van enorme omvang afgespeeld. De UNHCR, de Jemenitische Rode Halve Maan en DRC geven eerste hulp aan de nieuwkomers zoals water en koeken met extra energie.
 
De assistent vertegenwoordiger van de UNHCR voor bescherming in Jemen, Ann Maymann zei:'Jemen laat vluchtelingen op haar grondgebied toe die de gewapende strijd, grove schending van de mensenrechten en vervolging in Somalië ontvluchten. Dit is een goede les voor wat betreft de bescherming van de vluchtelingen en veel landen zouden zich kunnen laten inspireren door Jemen. Tegelijkertijd zijn de uitdagingen enorm en er zou meer aandacht moeten komen voor de humanitaire problemen die zich hier ontwikkelen'.
 
Jemen is een van de armste landen ter wereld en staat voor veel problemen in eigen land, waaronder de interne conflicten. De meeste Ethiopiërs en sommige Somaliërs blijven niet. Ze geven er de voorkeur aan om naar Saoedi-Arabië te gaan waar ze hopen werk te vinden als arbeider, in de bouw of als dienstmeisje. Een Ethiopische migrant legde uit: 'Als je geld hebt brengen de mensensmokkelaars je per auto van Jemen naar Saoedi-Arabië. Doe je dat niet dan moet je de hele weg naar de grens lopen'.
 

Terug naar het begin
 
<< Terug naar de inhoudsopgave