<< Klik hier voor het vorige nummer
 

Nieuwsbrief: december 2009
 

Het Arabisch Schiereiland

In deze editie:

 Danskunst in de Golfstaten
"Leer mij hoe ik moet dansen", verzocht kleine Fatima haar moeder met klem. "Ik wil leren dansen zoals jij dat deed tijdens de trouwerij van Aisha", hield ze vol. Khaleegy is een populaire volksdans in de Golfstaten. Deze dans, de Haflat al-Zaffaf, met zijn rustige, verfijnde bewegingen wordt vaak op trouwfeesten van vrouwen opgevoerd. De feestgangers dragen "thobe nashal", loshangende lange jurken, versierd met veel kraalwerk.
 
Bij de Khaleegy-dans wordt gebruik gemaakt van een basispatroon voor de voeten, zodat de dansers zich kunnen richten op het contact met elkaar. Veel variaties worden gedanst met paren of met twee rijen van vrouwen die tegenover elkaar staan. De rijen vermengen zich, gaan weer uit elkaar en passeren elkaar, terwijl de vrouwen lachen, praten en elkaar bemoedigen. De dansers lossen elkaar af in het leiden, volgen, dansen en in sommige gevallen het trommelen.
 
De bewegingen van de dansers komen voort uit de schouders. De ontspannen bewegingen van de schouders worden teruggezien in de subtiele bewegingen van de heupen, wanneer de dansers over de dansvloer bewegen. De bevalligheid wordt benadrukt, aangezien men uiteindelijk een goede indruk wil maken op de aanstaande schoonmoeder.
De handen van de dansers hanteren de meters stof, zodat het gewicht van het met kralen en lovertjes versierde tenue met hun lichaam mee beweegt.
Bij sommige variaties bewegen de armen en gewaden krachtig heen en weer, terwijl bij andere variaties de dansers zwierig met hun haar zwaaien op de maat van de muziek.
 
De feesten gaan vaak de hele nacht door en de dansers stoppen alleen om van een overvloedige maaltijd te genieten, of met kleine teugjes thee, koffie of sap te drinken en het allerbelangrijkste, bij elkaar langs te gaan. De uitgebreide familie is belangrijk in Saoedi-Arabië en de vrouwen hebben een hecht contact met elkaar. Zij gaan vaak bij elkaar op bezoek, met hun hele gezin. Het zingen, dansen en verhalen vertellen zijn manieren om de rijke vormen van kunst door te geven en het vormen van hechte familiebanden en vriendschappen. Het is vermaak en tevens een rijke, artistieke erfenis.
 

Terug naar het begin
 Kindbruidjes
"Mama, zoek je een aardige man voor me?" vroeg het kleine meisje aan haar moeder. In een cultuur waar de meeste huwelijken door de familie worden geregeld heeft de persoonlijke keuze of liefde niet zo'n grote prioriteit. Het parlement in Jemen stemde op 11 februari om de minimum huwelijksleeftijd voor jongens en meisjes te veranderen. Er werd overeenstemming bereikt om de leeftijd op 17 te zetten. Bij de stemming waren er honderd kamerleden voor en 17 tegen.
 
Deze beslissing volgde op het indrukwekkende verhaal van de elfjarige Nojoud Mohammed Ali, die het afgelopen jaar van haar dertig jaar oude man wilde scheiden. Het verhaal van Nojoud was een extra een reden om de huwelijksleeftijd in Jemen te verhogen tot 18 jaar.
 
Jemen is een van armste landen ter wereld, waar meer dan 50% van de meisjes getrouwd is voordat ze de puberleeftijd hebben bereikt, vergeleken met 6% van de jongens. Een recent onderzoek heeft aangetoond dat meisjes in Hodeidah en Hadramout, gemiddeld op achtjarige leeftijd trouwen, terwijl in Mukalla de gemiddelde leeftijd tien jaar was. Volgens het onderzoek zijn de vroege huwelijken ook een reden waarom een groot aantal meisjes hun school niet afmaken en waarom Jemen zo'n hoog vruchtbaarheidscijfer heeft (ongeveer 6,5 kind per vrouw). The National, 10 maart 2009.
 
De recente verslaggeving over het kindhuwelijk in de Saoedische krant, heeft in Saoedi-Arabië een publieke discussie doen oplaaien. De islamitische wet stelt geen minimumleeftijd aan het huwelijk. De Saoedische 'Groot-moefti', sjeik Abdul Aziz Aal Al, verklaart dat meisjes op de leeftijd van tien jaar kunnen trouwen. "Als een meisje de leeftijd van 10 of 12 jaar overschreden heeft dan is ze geschikt voor het huwelijk en wie denkt dat ze te jong is, die heeft het fout en doet haar onrecht aan".
Vertegenwoordigers van de regering die een commissie leiden voor de rechten van de mens, hebben de voorkeur gegeven aan de minimumleeftijd vanaf vijftien jaar, gelet op het feit dat kindhuwelijken de internationale verdragen schenden die door Saoedi-Arabië zijn getekend. The National, 3 maart 2009.
 

Terug naar het begin
 Een week met een prins
"Ik vraag me af hoe het voelt om echt rijk te zijn". Veel mensen dromen daarvan als ze de miljardairs van de wereld zien. Prins Alwaleed, een van 's werelds meest geslaagde investeerders en de rijkste man in het Midden Oosten, had Kerry Dolan uitgenodigd om een week met hem in Saoedi-Arabië door te brengen. Zijn doel was om het blad Forbes te laten zien dat hij zo rijk is als hij beweert te zijn. Jarenlang, vertelde de prins ons, was hij een aantal miljarden dollars meer waard dan de traditionele schattingen die we op onze lijst van de miljardairs in de wereld publiceerden en hij wilde dat verslag corrigeren.
 
Dolan rapporteert:
"Begin oktober (2008) arriveerde ik in Ryadh. Na twee dagen tolde mijn hoofd. Daar was zijn ongelooflijk groot paleis met 420 kamers, verfraaid met marmer en gedecoreerd met grote portretten en foto's van Alwaleed, met twee binnenbaden en een overdekte tennisbaan. Het tochtje door het paleis duurde anderhalf uur&.quot; Dan was daar een gebied van 48½ hectare, een ontspanningsoord aan de rand van de stad met zijn mini-Grand Canyon, mini-dierentuin, paardenstallen, vijf kunstmeren en diverse villa's. Het was een verfrissend stukje groen in het anders zo bruine landschap. Het is duidelijk dat de prins zich geen zorgen maakt over waterrekeningen; op een namiddag stonden de watersproeiers volop te sproeien bij een temperatuur van 30 graden Celsius.
 
Ook stond zijn verzameling van 60 vaalgele en groene auto's en kampeerauto's tentoongesteld, alleen bedoeld voor de woestijnuitstapjes van de prins. In een tweede garage onder het paleis staan dozijnen zwarte auto's, Range Rovers, Suburbans, Volvo SUVs en andere auto's die gebruikt worden om in de stad te rijden.
 
En toen kwamen de juwelen. Op de bovenverdieping van zijn paleis, in een grote marmeren gang buiten zijn slaapkamer, had de kleine manager van het paleis van de prins 50 houten dozen op de grond neergezet. In elke doos zat een overvloedige reeks juwelen geschikt voor een koning, of in dit geval een neef van de koning. De meest spectaculaire serie die getoond werd was een diamant en een halsketting van smaragd met drie smaragden ter grootte van sperwereieren die in het midden hingen met bijpassende oorbellen en een ring. Met een totaal aantal van 200 karaat is het setje 40 miljoen dollar waard. Waarom zou je dan juwelen kopen? "Het is een investering. Ik betaalde 50 miljoen voor juwelen die 150 miljoen waard zijn," vertelde hij, alleen maar doelend op de poet bij de slaapkamer. Volgens de berekeningen van Alwaleed is zijn gehele collectie juwelen meer dan 700 miljoen dollar waard.
Maar op de avond van 11 maart 2009, toen Forbes de lijst van miljardairs in de wereld vrijgaf, publiceerde het kantoor van Alwaleed direct een persbericht dat zijn succes rondbazuinde, ondanks zijn afnemende rijkdom. "Prins Alwaleed behoort tot de top 25 miljardairs op de Forbeslijst van 2009 ondanks de wereldwijde economische problemen". Als je zo rijk bent als prins Alwaleed en je verliest 7 miljard dollar in een jaar is dat niet zo erg.
Bron www.forbes.com
 

Terug naar het begin
 
<< Terug naar de inhoudsopgave
Klik hier voor het volgende nummer >>